Hauteskundez eta hitzontzikeriakundez kokoteraino eginda oraintxe (zer arraio esan, gainera, dagoeneko esanda ez dagoenik ezer!?), kokoteraino eginda, beste albo batera begira jartzea erabaki dut gaurkoan, jaun-andere legebiltzarkide berriak eta zaharrak bazterrera utzita. Ez den-denak ere, seguruenera… Beste alde batera begira jarri naiz, hortaz. Batera eta bestera begiak eman eta… zer ikusiko?, eta abokatuak ikusi ditut sekulako piloan; non?, eta Caja Madrideko txartel ezkutu zorionekoen epaiketan, Espainiako Auzitegi Nazionalean, Miguel Blesa, Rodrigo Rato eta gainerako beste hirurogeita hiru akusatuen inguru-minguru. Abokatuak eta abokatuak…

Tribunal buru, fiskaltza, salatu eta abarren abarren jiran, egundoko sala handian kabitu ezinda, han ikusi ditut klase guztietako abokatuak: abokatu defentsari, abokatu akusatzaile, Estatuaren abokatu, langileen abokatu, deabruaren abokatu…; ofiziozkorik apenas dagoen inor. Hainbeste letratu pinpirin jantzi piloan ikusita, haiei buruzko txantxa pare bat egitea pentsatu dut, umorez (txiste merke txarrez, nahi bada), abokatuen gertaera xelebre dexente daukat-eta aspaldi jasoa, non eta noiz enplegatu asmatu ezinik. Ez letratu guztiak igual direlako, baizik askok beldurra sartzen duelako.

Bide bazterretik bi gizaseme zetozen oinez, etxera bueltan lanetik. Fabrikan lana latz egina zuten egun guztian, hamaika orduz… Hartan, bat-batean, ez nondik eta ez handik, ziztu bizian zetorren auto handi dotore batek jo eta aurrean eraman zituen, rrraust eta plassst!! Abokatua zen gidaria; autoa, berriz, nolabait inportatua, berri-berria. Gizon langileetako batek, parabrisaren kontra bete-betean jota, kristala hautsita, gidariaren aldamenean amaitu zuen, mila txiki arraio eginda, korderik gabe; haren laguna ere hala-moduz gelditu zen lurrean etzanda, xehe-xehe eginda, istripua gertatu zen puntutik hamabi-bat metrora… Handik hiru hilabetetara, bereak eta asto beltzarenak ikusita, atera ziren bi gizajoak ospitaletik. Eta, mundu guztiaren harridurarako, kartzelara eraman zituzten bi-biak zuzen-zuzen. Zergatik?, eta, bata, jabetza pribatua inbaditzeagatik; eta, bestea, istripuaren gertalekutik ihes egiteagatik.

Beste abokatu bat auzitegira zihoan presaka behin autoz, oso bilera garrantzitsura. Berandu zebilen. Bertara iritsi, eta non aparkaturik ez! Atarramentua. Buelta eta buelta… Hirugarren bueltan, etsia hartuta, begiak zerura galtzaile jaso eta hasten da marmariozko otoitz jardunean: «Ene Jauna, mesedez, arren eta arren, eman iezadazu aparka-toki bat! Agintzen dizut igandero joango naizela mezatara, bizi naizen artean; agintzen dizut ez naizela gehiago putatara joango; agintzen dizut aurrerantzean ez dudala batere zurrutean egingo; agintzen dizut ez naizela egundo berriz nire idazkariarekin oheratuko, ezkondua izaki bera, ene Jauna…!». Mirariz, hara ustekabean non bistaratzen duen derrepente autoa sartzeko adinako tarte bat, eta aparkatzen du egoki. Berriro ere begiak goraka, baina garaile jada oraingoan, sententzia ematen du behin betiko legegizonak: «Ene Jauna, lasai. Zaude lasai zu, aurkitu dut-eta aparkatzeko lekua. Eskerrik asko, edozein moduz ere». Eta, lasai demonio bera, tipi-tapa, hor dihoa bere egitekoetara, ezerk ere zipitzik inporta ez diola, ohitura lege. Halako legegizona ez da gizalegekoa, alafede!

Bizargorri, 2016-09-28

© bizargorrizena for Bai Horixe - Bizargorri, get_post_time('Y'). | Permalink | No comment | Add to del.icio.us
Post tags:

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

The post ABOKATUEKIN TXANTXETAN appeared first on Bai Horixe - Bizargorri.