Orain dela 36 urte, gaurko egunez juxtu, 1985eko otsailaren 10ean, atera ziren argitara lehendabiziko aldiz bertsook, ARGIA astekari historikoan, 1047. zenbakian. Honela zekarren: «Bertso hauek “Arruko” ezizenaren pean aurkeztu zituen Itxaro Bordak ARGIA Bertso Paper Txapelketan». Baina ez, prefosta: nik eginak ziren bertsoak; eta “Arru” gure ama zenaren jaiotetxea da, Zaldibian… Geroztik, “Hatsaren Poesia” olerki bilduman atera zizkidaten, 2017ko sortan…

Batetik, egunotan, errekatxo itzaletan eta oihan hertsietan, txoriak habiak egiten hasteko prestatzen ari diren honetan; bestetik, gure ama Mariana Iraola zenak 101 urte bete berri-berri izango zituzkeen honetan; eta, gainera, nola biak hirua abian, egoki bezain apropos datoz bertsook hirugarren aldiz, blogaren zaldian. KONTXEXIRI doinuan kantatzekoak dira: «Maite bat maitatzen det…». Konparazio baterako: uso-ama eta usakumea, ama eta ni; habia, haurtzaroa; lehen hegada, gaztaroa; aldegin eta ahanztura…; mutu izanaren damua, ama!

1. Udaberrian hortxe                            2. Kabia goxo tinka,

usoek kabi;                                                  umeak jaio;

zenbat lasto ta adar xehe                           haz daitezen pitinka

mokoz ekarri                                                zenbatxo saio

ardura zintzoz!                                           hain goiz jaikia!

Hantxe aita-amek elkarri mintzoz          Lumak badatoz, baina jakia

nolako festa!                                                zein zaila lortzen!

Une hoietan dena erraz da,                       Ta denentzako ez bada sortzen,

arina zama…                                                ttikiei dana…

Zutaz oroitzen ari naiz, AMA.                  Zutaz oroitzen ari naiz, AMA.

3. Oi zein arriskugarri                            4. Usakumeak hega

lehen hegada,                                              astinduz gero,

begirunez zaindari                                     harat-honat artega

inor ez bada                                                 doa goizero,

baten ondoan;                                             norat ez daki;

itsumustuka ezin ba joan                          oihana, berriz, sakon izaki,

oihanik oihan.                                             zenbat endredu!

Usakumeak zelatan goian                        Norbaitek bista halere erne du,

hegazti dama…                                            kontu darama…

Zutaz oroitzen ari naiz, AMA.                  Zutaz oroitzen ari naiz, AMA.

5. Geroago udaraz                                  6. Oihan hertsitik gora

basoan barna                                               argia gose,

kurruma eta algaraz                                  tontorrez gain kanpora

nolako xarma                                              bidaia luze

uso jareak!                                                   egun osoko.

Ezagun ditu zepo-sareak,                         Zenbat atseden ta zenbat joko

trabarik ez du;                                             lagunen jiran!

bere jolasez oi zeinen prestu,                    Pena bakarra horren segiran

ona du fama…                                             pasa izana…

Une haietan non zinen, AMA?                 Une haietan non zinen, AMA?

7. Eguerdi aldera                                    8. Errekatxo itzaletan

janez oparo,                                                 ur bila arratsez,

bildots, muxal antzera                               mokoan gorgoil eta

denok abaro                                                plis-plas hegatsez

epelen bila…                                                a ze jolasak!

Linburkerira presta dedila                        Kotan jarririk gure gau pasak

gazte pertxenta,                                          lagun artean!

ahopeko hitz xamurren benta                  Ezinbesteak jo bitartean

itzal emana…                                               hor konpon dana…

Une haietan non zinen, AMA?                 Une haietan non zinen, AMA?

9. Zurea izandu naiz,

ama maitea;

aldegin nizun garaiz,

lasa zaitea,

hemen naukazu.

Nahiz egin ez dizudan kasu

hainbat urtetan,

besterik ez-ta, bertso kantetan

nator zugana:

bihotz mamitan zaduzkat, AMA!

Bizargorri, 2021-02-10

© bizargorrizena for Bai Horixe - Bizargorri, get_post_time('Y'). | Permalink | No comment | Add to del.icio.us
Post tags:

Feed enhanced by Better Feed from Ozh

The post ZUTAZ OROITZEN appeared first on Bai Horixe - Bizargorri.